علمای بی عمل
سید احمدالحسن (ع) می‌فرمایند: "و این‌چنین این علمای بی‌عمل نیزۀ شیطان بزرگ را به دست گرفتند و در قلب امیرالمؤمنین علی (ع) نشاندند و زخم کهنۀ شورا و سقیفه را تازه کردند؛ زخمی که خلیفۀ خدا را از حقش دور و حاکمیت مردم را تثبیت نمود؛ حاکمیتی که نه مورد قبول خداوند بود و نه پیامبران و فرستادگان و نه ائمه؛ به‌این‌ترتیب، این علمای بی‌عمل به معزول داشتن و به کنار نهادن پیامبران، فرستادگان و ائمه (ع) اقرار کردند و این ستمگران این‌چنین پایه‌های قتل حسین بن علی (ع) را استوار نمودند."
(حاکمیت خدا، نه حاکمیت مردم، ص 10)
شورای سقیفه، همان‌جایی بود که مردم خواستند حقِ انتخاب داشته باشند.
آنها بر این شعار گرد آمدند که سرنوشت خود را می‌خواهیم به‌دست خود رقم بزنیم و ابوبکر انتخاب ماست.
درحالی‌که فاطمه زهرا (س) بیان نمود علی (ع) را خدا انتخاب کرده.
اولین جبهۀ انتخابات مردمی در‌مقابل جبهۀ انتخابات خدا برای اولین‌بار در اسلام در سقیفه شکل گرفت.
سقیفه و انتخابات مردمی سبب شد که عمر به تخت حاکمیت بنشیند و معاویه را والی شام قرار دهد تا پسرش یزید فاجعه خونین کربلا را در تاریخ ثبت کند.
حاکمیت مردمی امروز، طبق سنت گذشته در سقیفه، مقابل حجت الهی ایستاده است.
و به دستگیری و کشت‌وکشتار مؤمنان به امام مهدی (ع) روی آورده و برای حفظ بقای خود در نفی دعوت مهدویه حرکت می‌کند...
دموکراسی و سقیفه، علت برپایی فاجعۀ خونین کربلا شد و دوباره دموکراسی می‌تواند مقدمه‌ای برای شروع کربلایی دیگر باشد.
آیا کسی هست که بخواهد از گذشته عبرت بگیرد و دست خود را از دستان دشمنان خلفای الهی جدا کند؟
نظرات
ارسال یک نظر