زمان ظهور

بسم الله الرحمن الرحیم
اللهم صل علی محمد و آل محمد الائمه و المهدیین و سلم تسلیما

با ادامه مطالب مقاله شماره یک از هفته نامه زمان ظهور در خدمتتون هستیم.

ما  که هستيم؟ از کجا آمده‌ايم؟
به کجا خواهيم رفت؟


اولين سؤال عقايدی است که بر ذهن انسان می‌گذرد. از مهم‌ترين مسائل ضروری اعتقادی انسان به شمار می‌رود. چرا که در ابتدای مسير جست وجوی حقيقت قرار گرفته است. هر انسان اين پرسش را از خود می‌پرسد و آن را در ذهن تکرار می‌نمايد؛ ما کجا هستيم؟ يا ما نسبت به خدا کجا هستيم؟ خداوند ما را کجا خلق نموده است؟ آيا آن را درون خارجی ديگر و قديمی‌تر از آن آفريده است؟! آيا ما را در ذات خود خلق نموده يا خارج از آن؟ اگر خارج از ذات خلق شده‌ايم، اين خارج کجاست؟ آيا خداوند اين خارج را خلق نموده و پس از آن ما را درون آن خلق کرده است؟ يا اين خارج قديم و ازلی است؟ واضح است که نمی‌تواند قديم و ازلی باشد؛ چرا که در اين صورت به معنی تعددِ قُدما يا لاهوت مطلق می‌شود. لکن اگر قرار بر اين باشد که اين خارج را خلق کرده باشد، آن را کجا خلق نموده است؟ آيا آن را درون خارجی ديگر و قديمی‌تر از آن آفريده است؟! اين امر به شکل زنجيره رفتگی ادامه می‌يابد تا به يک خارج قديم و اَزلی ختم می‌شود!
اگر خارجی که در آن خلق شديم، قديم و ازلی باشد يا به يک قديم ازلی ختم می‌شود. پس قدما متعدد می‌شوند و لاهوت مطلق متعدد می‌گردد و اين بدون شک ،شرک و باطل است. وهابی‌ها قائل بدين اعتقاد هستند که آفرينش خارج از ذات صورت گرفته است و اين عقيده فاسد را پذيرفتند. اين عقيده از گفتار مسيحيان در مورد اقانيم سه گانه بسيار بدتر است.
اما اين گفتار که درون ذات خلق شده‌ايم به معنی حدوث ذات اوست؛ چرا که محلی برایِ حدوث واقع شده است. اين گونه قديم بودن و لاهوت او نقض می‌شود.
اگر پاسخ با خارج و ازلی يا پاسخی که به خارج قديم و ازلی منتهی شود را فرض کنيم. به علاوه اين که تعدد قدما را به ميان می‌آورد، در اين حالت محل وقوع حوادث است. اگر خلق در آن باشند، اين بدين معناست که حادث و دارای آغاز و در همان وقت قديم و ازلی است، که اين امر محال است چرا که ممکن نيست چيزی حادث و قديم باشد.
  اضافه بر اين که از اعتقاد به وجود خارجی از ذات نقض الوهيت اله برداشت می‌شود؛ چرا که مطلق بودن آن را نقض می‌کند، در اين حالت اين خارج حدی برای ذات پاک و منزه‌اش قرار گرفت، چرا که او در اين خارج نيست.
همان گونه که می‌نگريم مسئله هراس آور است، بدين سبب بسياری از افرادی که در مسائل عقايدی تأليفاتی دارند سعی در اجتناب از آن دارند. بعضی از مسلمانان نيز اين جواب را اختيار کردند که این است که آن نه در اشياء است و نه خارج از آن‌ها. اين پاسخ به لا جواب نزديک‌تر است، تا اين که پاسخی به اين سؤال و راه حلی برای اين تنگنا در نظر گرفته شود. البته که عمليات دنباله‌روی از گفته‌ای منسوب به امام علي(ع) است:
(بدون ملامسه به اشياء نزديک است، و بدون تعارض از آن‌ها دور است).. ۱
اين پاسخ مفصلی براي اين معضل نيست. بلکه تنها انکاری بر هر دو پاسخ غلط(يعنی اين که در اشياء، يا خارج از آن‌ها است) می باشد. دليل عدم تفصيل اين پاسخ‌ها از سوی ائمه(ع) در اين مسئله عقايدی مهم و با اثبات وجود پروردگار و توحيد ارتباط دارد. آن را بيان نمودم که دلیلش همان دلايلی که سابق بر اين بستگی دارد، می‌باشد. مبنی بر اين که بيان مسائل متشابه بعضی از اوقات کنار گذاشته می‌شوند تا حجتی از حجج پروردگار در زمان خويش آن‌ها را تبين نمايد و دليلی بر وی باشد، امامان (ع) از بيان جزئيات اين پرسش اجتناب کردند، هم‌چنين: ممکن است که بعضی از امور به دليل نرسيدن زمان و حضور اهل آن توضيح داده نمی‌شوند. چرا که مثلاً چه کسی در زمان اميرالمؤمنين(ع) مفهوم سرعت گريز يا تکين را در می‌يافت يا مفهوم ماده‌ای که عدم خود را در بر دارد يا مفهوم ماده تاريک و بسياری از مسائل را که وقت آن‌ها در آن زمان حاضر نشده بوده درک می‌کرد.

امام صادق(ع) فرمود: (همه آن‌چه علم به آن وجود دارد، گفتنی نيست. و هر آن چه گفتنی است، وقتش نر‌سيده است و هر چه که وقت آن رسيده باشد، اهل آن حاضر نيستند).۲
(هر گاه آن روح حق بيايد همانا همه شما را به حق رهنمود خواهد کرد. چرا که او از خويش سخن نمی‌گويد. بلکه می‌شنود و می‌گويد و شما را از اموری در آينده خبر خواهد داد). ۳
رویای صادقه از خداوند است؟
یا اینکه رؤیای صادقه از شیطان است؟
فکر است؟
مصادر اَفکار کجاست؟
خداوند می فرمايد: )ياد كن هنگامى را كه به حواريون وحى كردم كه به من و فرستاده‌ام ايمان آوريد. گفتند: ايمان آورديم و گواه باش كه ما مسلمانيم).۴
انسان فکر می‌کند و يا در ذهن خويش افکاری و معلوماتی در می‌يابد، که اين معلومات مصادری دارد .
واين معلومات  بعضی از اين عالم جسمانی است و مثلاً از راه چشم و گوش به او می‌رسد و برخی ديگر معلومات از طريق ملکوت اعلاء به وی می‌رسد.
و مثال بر این همان وحی است که از طريق رؤیای صادقه به انبياء و اوصياء (ع)  می‌رسد .
و حتی معلوماتی که از عالم جسمانی  به انسان می‌رسد به دو قسمت است:  يکی از آن‌ها از طريق ابليس و سربازانش می‌باشد و دومی از هوای نفسانِی است .
و به صورت کلی مصادر معلومات در انسان‌ها سه نوع می باشد:
1:مصدر اول  از نور است. يا بهتر بگويم از خداوند به طور مستقيم  يا  به واسطه از طريق ملائکه يا ارواح  يا با هر آن‌چه خداوند بخواهد ...
2:مصدر دوم نفس  و يا هوای نفسانی.
3:از ابليس و سربازانش .
خواب صادقه ( رويای صالحه ) عبارت است از همان معلوماتی است که در بيداری به  شما می‌رسد؛ و لکن اين بار  در هنگام خواب به شما می‌رسد. به اين معنا که رويا يا خواب صادقه در خواب معلوماتی است که به حافظه انسان  می‌رسد  و در آن درج می‌گردد.
لکن فرق اين جاست که  ظهور اين معلومات، هنگام خواب  به ذهن و حافظه انسان (در خواب صادقه) آن هم با اين  وضوح بيشتر به علت مشغول شدن روح به تدبير جسم انسان هنگام بيداری است. و روح هنگام  خوابِ انسان ديگر مشغول تدبير جسم نمی‌باشد؛ زيرا که در آن اوقات انسان در ثُبات (خوابی راحت ) می‌باشد و معلومات احياناً با وضوح بيشتری به انسان می‌رسد و بايد توجه داشت که اطلاع از  معلومات ملکوت  بيشتر از آن است که این را فقط به وقت خواب منحصر نمود.

دوستی فـقـط مـحـبـت نـیـست، بـلکـه آن هـمـاهـنگ بـودن و اطـاعـت و خـضوع  و قـبول سـخن از دیـگری می‌بـاشد. یـعـنی خـداونـد از مسلمـانـان خواسـت کـه آل مـحـمد (ع) را دوست بـدارنـد و فـرمـوده‌های آن‌ها را قـبول كـنـنـد. ایـن اسـت معـنـی دوست داشـتـن آن‌ها. یـعـنـی مـحـبـت و تـسـلـیـم شـدن بـه امـر آن‌ها. زیـرا کـه آن‌ها (ع) حـجـت‌های خـداونـد بـر خـلـق و ائـمـه مـسلمـانـان می‌بـاشند.(احمد الحسن ع).۵

ادامه دارد...
____
۱_ قبانجی_مسند امام علی ع ص۱۴۵.
۲_حلی_مختصر بصائر الدرجات
۳_ عهد جدید انجیل یوحنا ۱۳:۱۶
۴_ مائده ۱۱۱
۵_ خطبه موحده ص۸
ْ


‌