عالم ذر
بسم الله الرحمن الرحیم
اللهم صل علی محمد و آل محمد الائمه و المهدیین و سلم تسلیما
با ادامه مطالب قبل در مقاله شماره دو از هفته نامه زمان ظهور در خدمتتون هستیم.
عالم ذر ؛
قسمت سوم
آفرينش... پيدايش نخست... در عالم ذرّ
انسان‌ها، در عالم ذر در آسمان اول بودند و به سوي عالم رجعت، رهسپار هستند که آن نيز در آسمان اول است عالم ذر يا عالم انفُس (نفس‌ها) عالمي برزخ يا واسطه بين ملکوت و عالم جسماني است که انسان براي امتحان با گذر از آن، به عالم جسماني نزول مي‌نمايد و با طهارت مي‌تواند آن را بياد آورد.
حق تعالي مي‌فرمايد: «شما از پيدايش نخست آگاهيد؛ چرا به يادش نمي‌آوريد؟» ۱ يعني ما، در عالم ذرّ آفريده شده‌ايم و خداوند ما را امتحان نمود. «و آنگاه که پروردگار تو از پشت بني آدم فرزندانشان را بيرون آورد و آنان را برخودشان گواه گرفت و پرسيد: آيا من پروردگارتان نيستم؟ گفتند: آري. گواهي مي‌دهيم تا در روز قيامت نگوييد ما از آن بي‌خبر بوديم * يا نگوييد پدران ما پيش از اين مشرک بودند و ما نسلي بوديم پس از آنها. آيا به سبب کاري که باطل‌کنندگان کرده بودند ما را به هلاکت مي‌رساني؟)۲
و در دعاي روز غدير که عمار بن جوين ابو‌هارون عبدي روايت کرده است، امام صادق (ع) مي‌فرمايد: «... کسي که دو رکعت نماز بخواند، سپس سجده گزارد و صد مرتبه شکر خداوند عزوجل را بگويد و پس از بالا آوردن سرش از سجده، اين دعا را بخواند:
«اللهم إني أسألك بأن لك الحمد وحدك لا شريك لك، و أنك واحد أحد صمد...رأفة منك و رحمة إلى أن جددت ذلك العهد لي تجديدا بعد تجديدك خلقي، و كنت نسياً منسياً ناسياً ساهياً غافلاً. فأقمت نعمتك بأن ذكرتني ذلك و مننت به على و هديتني...»
«بارالها! از تو درخواست مي‌کنم، به اينکه ستايش تنها براي تو است؛ يگانه‌اي و شريکي نداري. تو که يکتا و يگانه و بي‌نيازي... و پس از بخششي، بخششي ديگر، و به دنبال کَرَمي، کَرَمي ديگر را به دنبال آوردي، تا زماني که اين عهد را پس از تجديد آفرينشم، برايم تجديد نمودي. در‌حالي که من بسيار فراموش‌کار، سهل‌انگار و غافل بودم. تو با ياد آوردن آن بر من، نعمتت را استوار نمودي و مرا هدايت کردي...»
اين سخن امام (ع): «بعد تجديدك خلقي» «پس از تجديد آفرينشم.» يعني تو مرا پس از اينکه در عالم ذرّ خلق فرمودي، در اين دنيا آفريدي و اين سخن ايشان (ع): «جددت ذلك العهد لي تجديدا» «اين عهد را برايم تجديد نمودي.» يعني به يادم آوردي و مرا در اين دنيا اقرار کننده به ولايت اولياي تو (پيامبران و اوصيا (ع)) قرار دادي؛ همان‌گونه که آن هنگام که مرا در عالم ذر خلق نمودي، با فضل تو به آن اقرار نمودم.
پس چرا به ياد نمي‌آوريم؟ و چرا تلاش نمي‌کنيم و از خداوند نمي‌خواهيم که به ياد بياوريم؟!
ولي آن هنگام که حجاب‌ها برداشته شود و همانند انبيا، حقايق ملکوت براي انسان کشف گردد، همه به ياد مي‌آورند. «به اين ترتيب، ملکوت آسمان‌ها و زمين را به ابراهيم نشان داديم تا از اهل يقين گردد.» ۳
يا در ابتداي سوره‌ي يوسف (ع) بهترين آفريده‌ي خداوند يعني حضرت محمد (ص) مي‌باشد. (با اين قرآن که به تو وحي کرده‌ايم، بهترين داستان را برايت حکايت مي‌کنيم که تو پيش از اين، از بي‌خبران بودي) ۴ ؛ يعني تو اي محمد! به اين عالم فرود آمدي و حقيقت تو از خودت پوشانيده شد و به اين وسيله خداوند تو را در اين دنيا در امتحان دوم، آزمود و تو بار ديگر، پيروز مسابقه شدي؛ پس از اينکه در امتحان اول و در عالم ذرّ در مسابقه، پيشي گرفتي و پيروز شدي. حق تعالي مي‌فرمايد: «و اين‌چنين روحي از امر خودمان را به تو وحي کرديم در حالي که تو نمي‌دانستي کتاب چيست و ايمان کدام است؛ ولي ما آن را نوري ساختيم تا هر يک از بندگانمان را که بخواهيم با آن هدايت کنيم و تو به راه راست، راه مي‌نمايي.» ۵
رسول‌خدا (ص) فرمود: «آن را نمي‌دانستم، تا اينکه اکنون جبرئيل (ع) مرا از آن باخبر نمود، و هم‌چنين چيزي از کتاب و دينش نمي‌دانستم، تا اينکه پروردگارم به من آموخت. خداوند عزوجل مي‌فرمايد: «وَ كَذَلِكَ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ رُوحاً مِنْ أَمْرِنَا مَا كُنْتَ تَدْرِي مَا الْكِتَابُ وَ لا الْأِيمَانُ» «و اين‌چنين روحي از امر خودمان را به تو وحي کرديم در حالي که تو نمي‌دانستي کتاب چيست و ايمان کدام است.» ۶
از ابو‌حمزه روايت شده است که گفت: از امام صادق (ع) از علم پرسيدم: آيا همان علمي است که عالِم آن را از زبان مردان فرا مي‌گيرد يا در کتاب نزد شما است و آن را مي‌خوانيد و از آن آگاه مي‌شويد؟ فرمود: «اين موضوع برتر و بالاتر از اين‌ها است. آيا اين سخن خداوند متعال را نشنيده‌اي: «وَ كَذَلِكَ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ رُوحاً مِنْ أَمْرِنَا مَا كُنْتَ تَدْرِي مَا الْكِتَابُ وَ لا الْأِيمَانُ»
اللهم صل علی محمد و آل محمد الائمه و المهدیین و سلم تسلیما
با ادامه مطالب قبل در مقاله شماره دو از هفته نامه زمان ظهور در خدمتتون هستیم.
عالم ذر ؛
قسمت سوم
آفرينش... پيدايش نخست... در عالم ذرّ
انسان‌ها، در عالم ذر در آسمان اول بودند و به سوي عالم رجعت، رهسپار هستند که آن نيز در آسمان اول است عالم ذر يا عالم انفُس (نفس‌ها) عالمي برزخ يا واسطه بين ملکوت و عالم جسماني است که انسان براي امتحان با گذر از آن، به عالم جسماني نزول مي‌نمايد و با طهارت مي‌تواند آن را بياد آورد.
حق تعالي مي‌فرمايد: «شما از پيدايش نخست آگاهيد؛ چرا به يادش نمي‌آوريد؟» ۱ يعني ما، در عالم ذرّ آفريده شده‌ايم و خداوند ما را امتحان نمود. «و آنگاه که پروردگار تو از پشت بني آدم فرزندانشان را بيرون آورد و آنان را برخودشان گواه گرفت و پرسيد: آيا من پروردگارتان نيستم؟ گفتند: آري. گواهي مي‌دهيم تا در روز قيامت نگوييد ما از آن بي‌خبر بوديم * يا نگوييد پدران ما پيش از اين مشرک بودند و ما نسلي بوديم پس از آنها. آيا به سبب کاري که باطل‌کنندگان کرده بودند ما را به هلاکت مي‌رساني؟)۲
و در دعاي روز غدير که عمار بن جوين ابو‌هارون عبدي روايت کرده است، امام صادق (ع) مي‌فرمايد: «... کسي که دو رکعت نماز بخواند، سپس سجده گزارد و صد مرتبه شکر خداوند عزوجل را بگويد و پس از بالا آوردن سرش از سجده، اين دعا را بخواند:
«اللهم إني أسألك بأن لك الحمد وحدك لا شريك لك، و أنك واحد أحد صمد...رأفة منك و رحمة إلى أن جددت ذلك العهد لي تجديدا بعد تجديدك خلقي، و كنت نسياً منسياً ناسياً ساهياً غافلاً. فأقمت نعمتك بأن ذكرتني ذلك و مننت به على و هديتني...»
«بارالها! از تو درخواست مي‌کنم، به اينکه ستايش تنها براي تو است؛ يگانه‌اي و شريکي نداري. تو که يکتا و يگانه و بي‌نيازي... و پس از بخششي، بخششي ديگر، و به دنبال کَرَمي، کَرَمي ديگر را به دنبال آوردي، تا زماني که اين عهد را پس از تجديد آفرينشم، برايم تجديد نمودي. در‌حالي که من بسيار فراموش‌کار، سهل‌انگار و غافل بودم. تو با ياد آوردن آن بر من، نعمتت را استوار نمودي و مرا هدايت کردي...»
اين سخن امام (ع): «بعد تجديدك خلقي» «پس از تجديد آفرينشم.» يعني تو مرا پس از اينکه در عالم ذرّ خلق فرمودي، در اين دنيا آفريدي و اين سخن ايشان (ع): «جددت ذلك العهد لي تجديدا» «اين عهد را برايم تجديد نمودي.» يعني به يادم آوردي و مرا در اين دنيا اقرار کننده به ولايت اولياي تو (پيامبران و اوصيا (ع)) قرار دادي؛ همان‌گونه که آن هنگام که مرا در عالم ذر خلق نمودي، با فضل تو به آن اقرار نمودم.
پس چرا به ياد نمي‌آوريم؟ و چرا تلاش نمي‌کنيم و از خداوند نمي‌خواهيم که به ياد بياوريم؟!
ولي آن هنگام که حجاب‌ها برداشته شود و همانند انبيا، حقايق ملکوت براي انسان کشف گردد، همه به ياد مي‌آورند. «به اين ترتيب، ملکوت آسمان‌ها و زمين را به ابراهيم نشان داديم تا از اهل يقين گردد.» ۳
يا در ابتداي سوره‌ي يوسف (ع) بهترين آفريده‌ي خداوند يعني حضرت محمد (ص) مي‌باشد. (با اين قرآن که به تو وحي کرده‌ايم، بهترين داستان را برايت حکايت مي‌کنيم که تو پيش از اين، از بي‌خبران بودي) ۴ ؛ يعني تو اي محمد! به اين عالم فرود آمدي و حقيقت تو از خودت پوشانيده شد و به اين وسيله خداوند تو را در اين دنيا در امتحان دوم، آزمود و تو بار ديگر، پيروز مسابقه شدي؛ پس از اينکه در امتحان اول و در عالم ذرّ در مسابقه، پيشي گرفتي و پيروز شدي. حق تعالي مي‌فرمايد: «و اين‌چنين روحي از امر خودمان را به تو وحي کرديم در حالي که تو نمي‌دانستي کتاب چيست و ايمان کدام است؛ ولي ما آن را نوري ساختيم تا هر يک از بندگانمان را که بخواهيم با آن هدايت کنيم و تو به راه راست، راه مي‌نمايي.» ۵
رسول‌خدا (ص) فرمود: «آن را نمي‌دانستم، تا اينکه اکنون جبرئيل (ع) مرا از آن باخبر نمود، و هم‌چنين چيزي از کتاب و دينش نمي‌دانستم، تا اينکه پروردگارم به من آموخت. خداوند عزوجل مي‌فرمايد: «وَ كَذَلِكَ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ رُوحاً مِنْ أَمْرِنَا مَا كُنْتَ تَدْرِي مَا الْكِتَابُ وَ لا الْأِيمَانُ» «و اين‌چنين روحي از امر خودمان را به تو وحي کرديم در حالي که تو نمي‌دانستي کتاب چيست و ايمان کدام است.» ۶
از ابو‌حمزه روايت شده است که گفت: از امام صادق (ع) از علم پرسيدم: آيا همان علمي است که عالِم آن را از زبان مردان فرا مي‌گيرد يا در کتاب نزد شما است و آن را مي‌خوانيد و از آن آگاه مي‌شويد؟ فرمود: «اين موضوع برتر و بالاتر از اين‌ها است. آيا اين سخن خداوند متعال را نشنيده‌اي: «وَ كَذَلِكَ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ رُوحاً مِنْ أَمْرِنَا مَا كُنْتَ تَدْرِي مَا الْكِتَابُ وَ لا الْأِيمَانُ»
نظرات
ارسال یک نظر